Hans Wilschut
Spring naar fragment...
Duur: 09:54-
Maurizio Cattelan: een opvallend portret
00:30
Maurizio Cattelan (1960) maakte in 2002 dit zelfportret. Speciaal voor de installatie van het beeld werd een gat in de vloer van de museumzaal gemaakt. Cattelan breekt hier letterlijk en figuurlijk de fundamenten van het museum af. De kunstenaar steekt graag de draak met het instituut museum. Zijn werken tasten het grensgebied tussen legaal en illegaal, verantwoord en immoreel af. Zo stelde Museum Boijmans in 2002 zijn knielend beeld van een biddende Hitler tentoon. Dit deed veel stof opwaaien in de media: precies waar Cattelan op uit is.
Bij de stadsgezichten die Hans Wilschut overal ter wereld fotografeert gaat het hem niet om stadsplanning en architectuur, maar om de mensen die de torenflats bewonen en de stedelijke structuur op de een of andere manier toch weer naar hun eigen hand zetten.
In dit interview vertelt Wilschut over zijn streven om door de façades heen te kijken en een glimp op te vangen van iets dat hem raakt of ontroert. Soms heeft hij het beeld al in zijn dromen gezien en vaak gaat het over verlangen. Het verlangen om niet binnen te zijn maar buiten; niet tussen miljoenen mensen in een stad, maar alleen in de natuur. Het romantische verlangen naar de horizon, misschien.
Dit interview is een compilatie van het interview met Hans Wilschut in Boijmans TV (aflevering 5: aapjes kijken) naar aanleiding van het verschijnen van het boek over zijn werk en de presentatie Perforated Perspective (24 april -1 september 2010). Het interview is aangevuld met materiaal waar in het televisieprogramma geen plaats voor was.
