Joep van Lieshout
Spring naar fragment...
Duur: 08:19-
Maurizio Cattelan: een opvallend portret
00:30
Maurizio Cattelan (1960) maakte in 2002 dit zelfportret. Speciaal voor de installatie van het beeld werd een gat in de vloer van de museumzaal gemaakt. Cattelan breekt hier letterlijk en figuurlijk de fundamenten van het museum af. De kunstenaar steekt graag de draak met het instituut museum. Zijn werken tasten het grensgebied tussen legaal en illegaal, verantwoord en immoreel af. Zo stelde Museum Boijmans in 2002 zijn knielend beeld van een biddende Hitler tentoon. Dit deed veel stof opwaaien in de media: precies waar Cattelan op uit is.
-
Atelier van Lieshout (AVL)
01:01
Joep van Lieshout (Ravenstein, 1963) studeerde aan de Academie van Beeldende Kunsten Rotterdam, de post-academie Ateliers 63 en La Villa Arson in Nice (Fr.). In 1995 startte hij Atelier Van Lieshout (AVL), waarbinnen een team van zo’n 20 kunstenaars werkt aan architectuur, design en hedendaagse kunst projecten. De projecten van AVL zijn met kunstprijzen overladen. Het opvallendste project is misschien wel AVL Ville. In 2001 werd in het havengebied van Rotterdam een zelfvoorzienende vrijstaat gerealiseerd, waarin kunstenaars samen woonden, bouwden en produceerden. Joep van Lieshout werkt al sinds de jaren 80 in polyester. Het is zijn handelsmerk geworden en bijvoorbeeld toegepast in het sculptuur Biopik.
-
Infernopolis in de Onderzeebootloods
02:01
In de tentoonstelling Infernopolis staan thema’s als autonomie, zelfvoorziening, macht en economie centraal. In de Onderzeebootloods, een enorme loods van bijna 5000m2 in de haven van Rotterdam, toont Atelier Van Lieshout twee zaalvullende kunstwerken en een woud van sculpturen. Deze elementen vormen samen een huiveringwekkende setting. Infernopolis- een verwijzing naar het inferno (de hel) en de metropool, ofwel de miljoenenstad- laat het verschil tussen mens en machine vervagen.
Joep van Lieshout is nuchter genoeg om de consequenties onder ogen te zien: een rationele en gereguleerde samenleving als de onze, kiest uiteindelijk voor een vergelijkbare oplossing voor de overbevolking als een puur op intuïtie gebaseerde rattenkolonie. Je eet elkaar op. In dit interview vertelt Van Lieshout aan de hand van een model, zijn tentoonstelling Infernopolis, wat de opties voor hergebruik van de mens zijn en hoe de selectie – wie wordt als wat gerecycled – in zijn werk zou kunnen gaan. Een luguber model? Ach, de mens is de enige soort die zich druk maakt over het feit dat hij op een gegeven moment dood zal gaan.
Dit interview is een compilatie van het interview met Joep van Lieshout in Boijmans TV (aflevering 6: recycle) naar aanleiding van de tentoonstelling Infernopolis in de Onderzeebootloods (29 mei tot 27 september 2010). Het interview is aangevuld met materiaal waar in het televisieprogramma geen plaats voor was
